Bugün ofisteydim, kendi kendime.! Yavaş yavaş başlıyorum, hem başlamam lazım hem de başlamak istiyorum. "Zorunda olmak" ve "istemek" iki duyguyu bir arada yaşıyorum. Dışarıdan bakıldığında istediğin birşeyi yapmak zorunda olmak iyi birşey gibi, mutlu olunası birşey yani. Ama öyle değil işte.!!! Evde bekleyen minik bir bebiş olunca onu bırakıp gitmek ister bir ihtiyaç ister bir gereklilik olsun hep bir eksiklik ve suçluluk duygusu uyandırıyor bende. bkalım bu duygularla nasıl başa çıkacağım.Bir düzen oturtmam lazım, ama nasıl? Fikri olan varsa çekinmesin..
No comments:
Post a Comment